ว่าด้วยเรื่องทุจริต (ภาคจบ)

ได้รับเมลล์จากคนรู้จัก เนื้อหาเป็นทำนอง "รู้ทันทักษิณ" ซึ่งจริงๆถ้าใครอยู่ในสายเศรษฐศาสตร์การเมือง ก็ต้องผ่านการวิเคราะห์แบบนี้มาตั้งนานแล้ว ทำไมเพิ่งมารู้เอาตอนนี้ล่ะนี่

อ่านจบเกิดอารมณ์พลุ่งพล่าน จึงต้องเขียนตอบไปในเชิงที่พยายามชี้ให้เห็นว่า นี่ไม่ใช่ปัญหาหลักหรอก และอย่าพยายามทำตนเป็นกบเลือกนายเลย (ระวังจะได้นกกระสามากินกบ) ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น ไม่ได้อยู่ที่ไหนอื่นไกลหรอก นอกจากอยู่ที่ตัวพวกเรากันเอง

และที่นำมาลงตรงนี้ เพราะเป็นสิ่งที่อยากจะสื่อออกไปจริงๆ และเนื้อหาเชื่อมต่อกับความเรียงเรื่องด้านล่างพอดี

เนื้อความจดหมาย (ที่ตอบไปนั้น) มีว่า:

เห็นเมลล์นี้ต้องรีบตอบ เพราะซีเรียส เพราะฉะนั้นเนื้อหาด้านล่างนี้จะเครียดมากๆ ใครยังไม่ได้กินข้าวไม่ควรอ่าน เดี๋ยวจะกินข้าวไม่ลง

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรกระแสต่อต้านทักษิณรุนแรงจริงๆ กระแสก็มาจากชนชั้นกลางในกรุงเทพนี่แหละ ผมเองก็ "เคย" คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่แล้วก็ต้องมาเปลี่ยนความคิด หลังจากอ่านบทความของ อ.อภิชาต (อ.ผมเอง) แกบอกว่าคนกรุงเทพ เป็นคนไม่มีจุดยืน ทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้ได้ตามจุดหมาย เป็นคนปากอย่างใจอย่าง

จำได้ไหม เราเคยเห็นด้วยกับการฆ่าตัดตอน (พวกค้ายาเหรอ ฆ่ามันไปเลยดีสาสมกับบาปกรรมแล้ว) เราไม่ค่อยชอบกับการยกพวกมาประท้วงของสมัชชาคนจนแต่เราก็จะเอาใจช่วยแม่ใหญ่ไฮ (ทั้งที่ตอนแกยายไฮ แกก็มาประท้วงกับสมัชชาคนจนนี่แหละ) คนยากจนที่ประสบปัญหาแบบเดียวกับ ยายไฮ ยังมีอีกมากแต่เราก็รังเกียจ เพราะปัญหามันใหญ่เกินไป แก้ยากเกินไป เราชอบอะไรฉาบฉวยซึ่งทักษิณก็ดูเหมือนจะจับจุดนี้ได้ จึงให้ยงยุทธ เข้ามาจัดการแก้ไขปัญหา 25 ปี ของคนจนคนหนึ่งภายในชั่วข้ามคืน (อ้าวแล้วคนจนอีกนับพันในสมัชชาคนจนนั่นล่ะ?)

ยอมรับเสียเถิดว่า เรานั้นเป็นคนอย่างไร เราถึงได้ผู้นำแบบทักษิณมา

ผมมานั่งครุ่นคิดถึงคำพูดในหลวงที่ท่านได้พระราชทานเนื่องในวันเฉลิมฯท่านพูดถึง มาตรฐานซ้อน (double standard) มาตอนนี้ ผมรู้สึกขนลุกขึ้นมาเฉยๆ เมื่อตระหนักได้ว่า ท่านไม่ได้กำลังว่าผู้นำรัฐบาล แต่ท่านเตือนสติคนไทย ท่านเตือนสติสังคมไทย ท่านเตือนพวกเราเองนี่แหละ

ลองอ่านบทความนี้ดูครับ
Corruption of the mind

ช่วงนี้ ผมเจอกับปัญหาเชิงโครงสร้างหลายเรื่อง แล้วเรื่องเหล่านี้ ก็เป็นหน้าที่ที่พวกเราต้องช่วยกันคิดช่วยกันแก้ (แก้ไขไม่ได้ตระหนักบ้างก็ยังดี)

ตั้งแต่ปัญหาเรื่องเชื้อชาติในแถบสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ปัญหาเรื่องคนไร้บ้านหรือปัญหาเรื่องผู้หญิงไทยยากจน ต้องบินไปเสนอตัวเป็นภรรยาให้กับคนอเมริกันหรือคนเยอรมัน หรือแม้แต่ปัญหาเรื่องที่เราเริ่มชินชากับปัญหาทุจริต(ในบทความที่ให้ลิงค์ไว้)

เรื่องพวกนี้ไม่ได้แก้ไขได้ในช่วงข้ามคืน แต่มันก็จะยิ่งเลวร้ายไปใหญ่ถ้าเราทำเป็นลืมปัญหาพวกนี้ แล้วกวาดเก็บมันลงไปเก็บไว้ใต้พรม เหมือนที่เราเคยทำๆกันมา

อย่างน้อยการเปลี่ยนทัศนะคติเหล่านี้ อาจจะทำให้สังคมเรายกระดับขึ้นเพราะมันจะสะท้อนออกมา เป็นปฏิกริยาทางการเมืองที่ละเอียดรอบคอบ และสุขุมขึ้น กับปัญหา และกับนักการเมือง ในอนาคตเราอาจจะได้นักการเมืองที่ยกระดับขึ้นด้วย เพราะสุดท้าย นักการเมือง ก็เป็นภาพสะท้อนของประชาชนนี่แหละ

อย่างน้อยก็อย่าลืมไปว่า ที่เราลงโทษปชป เพราะเหตุที่เราทนไม่ได้เนื่องจาก ปชป ไปผูกตนเองเข้ากับระบบราชการ ที่ล้าหลัง และเชื่องช้าแถมยังเต็มไปด้วยการคอรัปชั่น เราจึงต้องการเลือดใหม่เข้ามาเปลี่ยนแปลงวิธีคิดใหม่ๆ ซึ่งคำตอบก็คือทรท

มองลึกๆ ทรท ก็พยายามปฏิรูประบบราชการตามที่ให้สัญญาไว้กับประชาชน หลายด้านจริงๆ แต่ทุกอย่างต้องมีต้นทุน ต้นทุนของทรท ก็คือขุมข่ายกำลังของชินและเขาเองก็ไม่มีวันที่จะทำอะไรโดยไม่ได้ผลตอบแทน เพราะแม้แต่คนไร้เดียงสาก็ยังรู้ว่า ส่วนหนึ่งที่เขาตัดสินใจเข้ามาอยู่ในระบบการเมือง ก็เพื่อข้ามหัวระบบราชการ เนื่องจากธุรกิจหลักของเขาเป็นระบบสัมปทาน การที่จะก้มหัวให้นักการเมืองตลอดเวลา นอกจากธุรกิจจะไม่แน่นอนแล้ว มันยังเสียความรู้สึกอีกด้วย

เราได้การปฏิรูประบบราชการ แต่เราก็ต้องจ่ายต้นทุนที่เราต้องจ่ายไป

อย่าได้หวนกลับเป็นแบบเดิมอีก (กลับไปพึ่งพิงระบบราชการอีก) เรามีแต่จะต้องเดินต่อไปข้างหน้า สุดท้าย เราต้องการนักการเมืองที่ทำงานเพื่อประชาชนจริงๆ มีความสามารถ รู้เท่าทันสถานการณ์ทั้งในและต่างประเทศ มีความสามารถในการนำ และสามารถสร้างความสมานฉันท์ในชาติให้เดินไปข้างหน้าได้

เราจะทำได้ ก็โดยพยายามอย่าใช้อารมณ์ ใช้เหตุผลให้มากขึ้น และตระหนักถึงปัญหาโครงสร้างระยะยาว

ผมไม่รู้หรอกว่าสุดท้ายมันจะก่อให้เกิดผลอย่างไร แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่อย่างน้อยผมก็ทำได้ และได้ทำ คือเตือนสติพวกเรากันเอง